08-09-10

Meister Eckhart

Meister Eckhart:

Wie denkt dat Zen niet universeel is of wie denkt dat Tolle zijn naam zomaar heeft gekregen kan best eens verder lezen ....
Meester Eckhart was een Christelijk mysticus die rechtstreekse toegang tot God predikte door middel van contemplatie en meditatie.

“Niemand make aanmerking op mijn woorden terwille van de eeuwige waarheid; want het is de eeuwige waarheid !”


Eckhart von Hochheim, bekend als Meester Eckhart (* rond 1260 in de buurt van Gotha– Hochheim, Tambach of Wangenheim - vóór 30 april 1328 in Avignon of Keulen) was een belangrijk laat-middeleeuws theoloog en filosoof. Hij behoorde tot de orde der Dominicanen. Hij wordt vaak aangeduid als mysticus, maar in het wetenschappelijke onderzoek is het omstreden of het uiteenlopend gedefinieerde begrip “mystiek” voor elementen van zijn leer juist of eerder verwarrend is. [1] (Anderzijds ontberen termen als 'theologie' en 'filosofie' ook eenduidige, universeel geaccepteerde definities, waarbij de vraag rijst waarom nu juist het woord 'mystiek' zoveel weerstand oproept.)

Er is geen portret van Eckhart overgeleverd. Van geen van zijn werken is een manuscript bewaard gebleven, maar uit zijn opgetekende preken valt af te lezen dat hij ze minstens deels geautoriseerd heeft.

Werk van Eckhart:

Eckharts gedachtegoed heeft een grote, deels indirecte, invloed uitgeoefend op de laat-middeleeuwse spiritualiteit in de Duitse en Nederlandse streken. Toch werd er zelden uitdrukkelijk naar hem verwezen, omdat een deel van zijn leer al kort na zijn dood door de kerk werd veroordeeld.
De overgeleverde Duitse en Latijnse teksten verschillen duidelijk van elkaar. Het aantal Duitse handschriften, waarvan er honderden bewaard zijn gebleven, is veel groter. De teksten lopen uiteen van complete werken over allerlei bewerkingen en citaten in aparte geschriften, tot minieme fragmenten. Het uitzoeken, schiften en redigeren is nog steeds niet afgesloten; tot nu toe is van 110 preken een kritisch uitgave verzorgd, en van 17 andere wordt nog een publicatie voorbereid. Tot de bekendste preken van Eckhart behoren Nr. 2, Intravit Iesus in quoddam castellum en Nr. 52, Beati pauperes spiritu.

Naast de preken zijn de verhandelingen Reden der Unterweisung, Buch der göttlichen Tröstung en Von Abgeschiedenheit in een vrij groot aantal manuscripten bewaard gebleven. De echtheid van het laatste geschrift en preek 86 wordt betwijfeld, daarnaast ook Eckharts vermoedelijke schrijverschap van het commentaar bij Granum sinapis, dat voorafgaat aan het dichtwerk. Er is ook een gebed bewaard gebleven.

Sinds het einde van de 19e eeuw zijn van de, voordien spoorloos verdwenen, werken in het Latijn 15 handschriften teruggevonden (het laatste in 1985). De belangrijkste plaats van de verdwenen werken wordt ingenomen door het Opus tripartitum, dat uit drie (beter gezegd, vier) boeken zou bestaan. Het eerste boek zou het Opus propositionum (Boek der Stellingen) heten, verdeeld over 14 verhandelingen; het tweede boek het Boek der Vragen of Problemen (Opus quaestionum), vormgegeven op de manier van de Summa van Thomas van Aquino, alleen niet zo uitvoerig. Het derde boek zou uit twee delen bestaan, het Opus expositionum, waarin alle boeken van beide Testamenten becommentarieerd waren, en het Opus sermonum, een keuze uit zijn preken. Alle drie de delen zouden naar elkaar verwijzen. Van deze enorme, slechts gedeeltelijk verwezenlijkte, opzet zijn maar een paar inleidingen (Prologi) en commentaren op een aantal bijbelboeken bewaard gebleven.

Een zeer interessant en klein boekje rondom de bealngrijkste uitspraken van Meester Eckhart is "Eeuwigheid en stilte" in de reeks tijdloze klassiekers van uitgeverij Altamira. ISBN 90-6963-289-6.  Of het nog te krijgen is weet ik niet, maar in de tweede hands boekhandel zal het wel te vinden zijn . 

450px-Portal_Predigerkirche_Erfurt.JPG

 

 

10:57 Gepost door Erwin GAJ. Blondé | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.